Η (ΑΛΗΘΙΝΗ) ΖΩΗ - Σκέψεις πάνω στο "Στοίχημα" του Αντόν Τσέχωφ

(Το κείμενο του συγγραφέα βρίσκεται αναρτημένο και στην ιστοσελίδα της "Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό".)

Σε μια συζήτηση για το επιτρεπτό ή μη της θανατικής ποινής ένας νέος νομικός, με σκοπό να υποστηρίξει τη θέση του ότι είναι προτιμότερη μια ζωή στη φυλακή
από τη θανατική καταδίκη, στοιχηματίζει για κάποιο σημαντικό χρηματικό ποσό πως θα περάσει δεκαπέντε χρόνια της ζωής του κλεισμένος σ' ένα κελί χωρίς καμιά ζωντανή επικοινωνία με τον
έξω κόσμο. Η μόνη επαφή του με τον πολιτισμό προβλέφθηκε να γίνει μέσω σημειωμάτων, ενώ θα του επιτρεπόταν το κρασί, ο καπνός και το διάβασμα.
Στο διήγημά του ο Τσέχωφ παρουσιάζει τα στάδια της απομόνωσης αυτού του ανθρώπου. Την αρχική μοναξιά του πρώτου χρόνου που γινόταν φανερή από τις μελωδίες του πιάνου και το κρασί που
συνεχώς ζητούσε διαδεχόταν καιροί πλήξης και αδράνειας, απουσίας δημιουργικότητας και ανάγκης να "ρουφήξει" κλασικούς συγγραφείς, να μάθει άπταιστα ξένες γλώσσες
και να εντρυφήσει στις επιστήμες.

Συμμαχικά κοιμητήρια του Ζέιτενλικ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  Πάει καιρός που είχα ακούσει τυχαία από κάποιον γνωστό για τα κοιμητήρια του Ζέιτενλικ. Πριν μερικές μέρες αποφάσισα να τα επισκεφτώ. Όπως "αρμόζει" σε τέτοιου είδους επισκέψεις, προτιμούσα να μην ακολουθήσω την πεπατημένη οδό χρησιμοποιώντας τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για να φθάσω εκεί, αλλά να περπατήσω. Όχι περνώντας από την βαβούρα και την οχλαγωγία του κέντρου της Θεσσαλονίκης αλλά περπατώντας από την Άνω Πόλη, από τα Κάστρα. Ίσως για να με προετοιμάσω για την γραφικότητα που θα μου επιφύλασσε το μέρος. Ίσως γιατί γνώριζα από φωτογραφίες που είχα δει πως όντως έτσι θα ήταν.

  Με αφετηρία, λοιπόν, την "Πορτάρα" στην περιοχή της Άνω Πόλης ξεκίνησα για το Ζέιτενλικ. Η διαδρομή γραφικότατη και θα την συνιστούσα ανεπιφύλακτα. Ο δρόμος στο μεγαλύτερο κομμάτι του είναι κατηφορικός, οπότε ξεκούραστος, και καθόλου ανηφορικός. Να σημειώσω πως καθώς πλησίαζα παρατήρησα πως διέσχισα κάποια οδό με το όνομα "Μακεδονομάχων", γεγονός το οποίο με έκανε να ανυπομονώ να φθάσω.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΖΕΪΤΕΝΛΙΚ

  Τα συμμαχικά στρατιωτικά νεκροταφεία, επίσης γνωστά και ως Σέρβικα νεκροταφεία ή Ζέϊτενλικ βρίσκονται στην οδό Λαγκαδά, στην δυτική Θεσσαλονίκη, περίπου 1,5 χιλιόμετρο βόρεια της Πλατείας Βαρδαρίου. Πρόκειται για ένα από τα μικρά μυστικά της πολης, καθώς ακόμα και οι περισσότεροι ντόπιοι δεν γνωρίζουν την ύπαρξη αυτού του μοναδικού μνημείου που μας θυμίζει την βαριά κληρονομιά όλων αυτών που πολέμησαν για την

Η Κυρά Σαρακοστή

  Με το στόμα κλειστό και πολλές φορές ανύπαρκτο, λόγω της νηστείας, με τα χέρια σταυρωμένα, λόγω της προσευχής, και με πόδια επτά, να συμβολίζουν τις επτά βδομάδες απ'τις Απόκριες μέχρι την Ανάσταση, η κυρά Σαρακοστή υπήρξε η "βασίλισσα" του νηστίσιμου Σαραντάμερου (ουσιαστικά πενηνταήμερου όμως) που ξεκινά την Καθαρά Δευτέρα.

Νικόλαος Πλαστήρας (1883 - 1953)

  Ο πρώην πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας, γνωστός στους παλαιότερους για το έργο του και δυστυχώς "άγνωστο" το ήθος του από τους σημερινούς διαδόχους του, υπήρξε στρατιωτικός και πολιτικός της νεότερης Ελλάδας. Σε μια περίοδο όπου ο κόσμος έχει χάσει την εμπιστοσύνη του προς τις κυβερνήσεις, όπου η Ελλάδα ξεπουλιέται δεξιά κι αριστερά με τις μίζες να δίνουν και να παίρνουν, όπου οι κυβερνώντες κατηγορούνται ως υποχείρια μη-ελληνικών μεγάλων δυνάμεων, όπου η πολιτική του δικομματισμού των τελευταίων ετών έχει διασπάσει την ενότητα της χώρας με αποτέλεσμα ο κόσμος να στρέφεται σε ακραίες επιλογές αγανάκτησης κι αντίδρασης, πολλοί θα ήταν αυτοί που θα νοσταλγούσαν έναν πολιτικό σαν τον Νικόλαο Πλαστήρα. Ποιος όμως ήταν ο Ν. Πλαστήρας;

Καππαδοκία - Η χώρα των ωραίων αλόγων (Αλησμόνητες Πατρίδες)

  Η Καππαδοκία είναι μια από τις μεγαλύτερες περιοχές της Μικράς Ασίας. Σήμερα εκτείνεται στις πέντε περιοχές της Τουρκίας : Καισαρεία (Kayseri), Νίγδη (Nigde - Βορησσός), Κιρσεχίρ (Kırşehir - Μωκισσός ή Ιουστινιανούπολη), Ακσεράι (Aksaray - Κολωνία) και Νεβσεχίρ (Nevşehir - Νεάπολη). Η ονομασία της αποτελεί μεταφορά του περσικού τοπωνυμίου "Katpatuka" στην αρχαία ελληνική, που σημαίνει "Η χώρα των ωραίων αλόγων", το οποίο πιθανόν προέρχεται από την χέττικη ονομασία "Kizzuwatna". Όσο πιο πίσω πηγαίνουμε, τόσο πιο πολύ πληθαίνουν οι ονομασίες της περιοχής αυτής. Αρχαίες πηγές αναφέρονται στην περιοχή ως "Ασσυρία" και οι δε κάτοικοι ως "Ασσύριοι". Τέλος, υπάρχει και η Αρμένικη ονομασία της Καππαδοκίας, "Gamirk", που συνδέεται με τις επιδρομές των Κιμμερίων στην περιοχή αυτή.

Ο Άγιος Φεβρουάριος

  Περίπου 41 χρόνια πέρασαν από μια ιστορική ηχογράφηση. Σαρανταένα χρόνια, όπου ένας λαϊκός τραγουδιστής μας κράτησε (και μας κρατάει ακόμη) συντροφιά. Ένας άνθρωπος που μέσα από την δουλειά του άφησε έντονο και διαχρονικό στίγμα στα ελληνικά καλλιτεχνικά δρώμενα. Ελληνική κληρονομιά. Δεν είναι άλλος